90% naszej produkcji to spodnie przede wszystkim jeansowe. Niezwykła kariera tych spodni trwa już 150 lat i nic nie wskazuje na to, by miała przygasnąć. Początkowo były roboczym strojem górników, farmerów i kowbojów. Świat pokochał jeansy, gdy zaczęli w nich chodzić najwięksi idole amerykańskiego kina, np. James Dean. W latach siedemdziesiątych jeansy wdarły się przebojem do kolekcji wielkich projektantów. Dziś noszą je miliony zwykłych ludzi.

Skąd wzięło się słowo "jeans"?
Zanim w Ameryce pojawiły sie pierwsze lewisy, spodnie robocze szyto z tkaniny importowanej z włoskiej Genui. Słowo "jeans" pochodzi właśnie od specyficznie wymawianej przez dawnych mieszkańców Stanów Zjednoczonych nazwy tego miasta. Jeansami były wtedy dla Amerykanów każde drelichy do pracy.

Wynalazek kupca
Historia spodni zaczęła się w pierwszej połowie XIX wieku w Kalifornii. Wtedy właśnie żydowski emigrant z Bawarii, kupiec Levi Strauss postanowił uszyć dla amerykańskich poszukiwaczy złota wygodne i bardzo wytrzymałe spodnie do pracy. Wykorzystał do tego jasnobrązowe, sztywne płótno żaglowe, z którego początkowo chciał dla nich robić namioty oraz plandeki na wozy.

Denim - co to właściwie oznacza?
To po prostu nazwa tkaniny bawełnianej, z której szyje się jeansy. Pochodzi od określenia materiału, którym Levi Strauss zastąpił szorstkie płótno żaglowe. Sprowadził on bawełnianą przędzę, zwaną serżą, z tkalni w Nimes we Francji - po francusku: "serge de Nimes".

Kiedy spodnie trafiły do Europy?
Po drugiej wojnie światowej amerykańscy żołnierze przywieźli do Europy nie tylko gumę do żucia i coca-colę, ale także swoje ulubione spodnie. Początkowo na Starym Kontynencie można je było kupić w sklepach, do których mieli wstęp jedynie wojskowi. Osiągały one zawrotne ceny na czarnym rynku. Pierwsze europejskie jeansy wprowadził na rynek mały rodzinny zakład krawiecki z Niemiec. Zostały uszyte na wzór amerykańskich spodni kupionych od żołnierzy za kilka butelek wódki.